PRAXIS : De Filosofische Praktijk - Antwerpen : Praktische Filosofie

Praktische Filosofie

"Caritas Sapientis !" - Leibniz
"Hoe gaat het met U ?" - Sacks

De filosofische praktijk begint waar er met empathie naar mensen geluisterd wordt. Het vermogen om een dialoog aan te gaan is mede bepalend voor het praktisch nut van elk filosofisch gesprek. De filosoof luistert en spreekt niet om de medemens te genezen. Wonderen zijn welkom, maar inzicht in zichzelf en opheldering zijn de vruchten van elke authentieke dialoog.

In Achenbach's praxis stonden deze kenmerken voorop :

universeel, theoretisch kennen is ondergeschikt aan praktisch, lokaal inzicht ;
door hun belangstelling voor het authentiek gesprek, beoefenen cliënt en filosoof allebei de filosofie ;
diepgaande confrontaties met het proces van kennis en zelfkennis zijn noodzakelijk ;
beiden ontwikkelen deze zelfkennis.

De raadgever-filosoof heeft geen vooropgezette noties over de werkelijkheid. Hzij is geen klinisch therapeut, maar stelt, met behulp van filosofische instrumenten, en samen met de bezoeker, de constructies vast die de knelpunten veroorzaken. De filosofische manier van gesprekken voeren stelt vragen, ontdekt cognitieve blinde vlekken, illusies en vooroordelen. Inconsequenties in de filosofische dimensie van de cliënt (de hogere waarden) scheppen hun eigen problemen ...

De filosofische praktijk is geen kruising van filosofie en psychologie. Ze is een toepassing van de vruchten van het theoretisch onderzoek, maar ook veel meer. Zelfstandig denken en vrije communicatie staan los van geld en macht. Filosofie dient de waarheid en daarin is ze uniek.