PRAXIS : De Filosofische Praktijk - Antwerpen ... het alternatief van de wijsheid

Een vriend is altijd bereid om raad te geven en het beste te bevorderen. - Plutarchus

Reeds vóór de term "filosofie" in the 6de eeuw v.Chr. door Pythagoras ingevoerd werd, was de weg van de wijze eerder een manier van leven dan een academische discipline. Filosofie is niet alleen een intellectuele studie, maar ook een levensleer met spirituele dimensies ; een "weten" direct toepasbaar in het leven van alledag :

eigenheid ("Wie ben ik ?")
studies ("Wat ? Waarom ? Hoe ?")
relatie & intimiteit ("Zoeken of afwachten ?")
familie ("Welke grenzen ? Een eigen profiel ?")
kinderen ("Opvoedingsfasen ? Generatie-kloof ?)
seks en erotiek ("Oriëntatie ? Zingeving ? Doel ?")
carriere ("Welke werk ? Hoe werken ?")
grote keuzes ("Trouwen ? Kinderen ? Uitwijken etc.")
dood en rouw ("Verlies en zingeving ? Hoe ?")
sterven ("Vragen rond beëindiging en afscheid ?")
ziekte ("Zin van ziek zijn ? Van pijn ?")
levensfasen ("Waar sta ik ? Waar ga ik naar toe ?")
ethiek ("Kan ik dit doen ? Welke criteria ?")
vriendschap ("Tijd maken buiten relatie ?")
vrije tijd ("Hoe invullen ? Leren rusten ?")
persoonlijke groei ("Spiritualiteit zonder God ?")
communicatie ("Hoe leren denken ? Onderzoeken ?")
vrijheid ("Op het werk, in relaties, vriendschap ...?")
woonst ("Werken thuis ? Het huis als "thuis" ?")
creativiteit ("Vernieuwing ? Welke patronen ?)
religie, mystiek ("Hoe God benaderen ?")
existentiële twijfels ("Bestaat God ? Is er zin ?")
etc. etc. etc.

Pas in de 19de eeuw werd de academische filosofie geboren. Deze "filosofistiek" (Hoogendijk) is geen echte filosofie, maar de intellectuele vleugel van de discipline, vaak vol theoretische inzichten van weinig praktisch nut. Afgestudeerden weten vaak niet wat ermee praktisch aan te vangen ! Er is dringend nood aan een filosofie van de praktijk van de filosofie, met haar sociale, economische & psychologische aspecten.

In de mate dat deze "ivoren toren" niet écht met de praktijk van de filosofie rekening houdt, is ze schijn-filosofie. Gezien de aftakeling van de officiële budgetten voor academische filosofie, is dit jammer vaak het geval. Het maatschappelijk belang van filosofie wordt erg onderschat.

In 1987 initieerde Achenbach met zijn Philosophische Praxis in Duitsland een herwaardering van de zin van de wijsbegeerte, opgevolgd en uitgewerkt in Nederland en Frankrijk door Veening (1987), Hoogendijk (1988), Dill (1990), Sautet (1992) e.a.

De periode tussen mijn afstuderen (1985) en mijn interactie met de markt betrof vooral het opdoen van meer ervaring (lesgeven, adviseren, begeleiden, brain-storming, onderzoek etc.). Sinds 1990 heb ik het statuut van zelfstandig filosoof. Al negentien jaar werk ik voor een Belgisch consulting bedrijf gevestigd te Antwerpen.