PRAXIS : De Filosofische Praktijk - Antwerpen : De Socratische Dialoog

De Deconstructie

"Tat Tvam Asi ! Dat (wat) jij bent ! - Vedanta
"De mens is de maat van alle dingen." - Protagoras

In onze postmoderne context wordt het kritische moment anders begrepen. Absoluut en relatief gaan altijd samen.

Verwarde kennis wordt geordend in duidelijke concepten. De kennis die aanwezig is wordt besproken en aan kritiek onderworpen. De grens tussen ter zake doende kennis en irrelevante inhouden is daarin belangrijk. In de marge heeft de filosoof geen voorafgesproken domein, en staat in principe open om over alles te praten.

In de filosofische gesprekken speelt het standpunt van de filosoof geen rol. Er wordt naar een gezamelijke standpunt gezocht, met rede en intuitie als organen.

Of iets werkelijkheidswaarde heeft of niet hangt af of het werkt. Het gebruik leert ons of iets werkt. Onwerkzame mentale constructies belemmeren de vrije associaties en het oplossen van problemen. De ideeën die mensen erop nahouden over de medemens, de wereld en het Absolute zijn medebepalend voor hoe zij het leven ervaren.

Alle mensen willen gelukkig zijn.

De filosoof kan optreden als spiegel : "Dat andere ! Dat ben jezelf ..." Hzij stelt de vraag, opent de deur en laat het initiatief over aan de andere, kan een dialectisch proces uitlokken door systematisch in oppositie te gaan, kan proberen de andere te stimuleren om nieuwe mentale constructies en symbolische connotaties te maken, en kan hierbij assisteren. Hzij kan "brainstormen" en "lateraal" denken om een andere invalshoek ter sprake te brengen. De filosoof luistert en spreekt, met wat geluk, een woord dat waarheid baart.